თბილისის საკრებულოს წევრმა “ერთიანი ნაციონალური მოძრაობიდან” პარტია დატოვა და აღნიშნა, რომ უკანასკნელ პერიოდში განხორციელებულმა პროცესებმა დაარწმუნა, რომ “ნაცმოძრაობა” მის წინაშე მდგარ ამოცანებს ვეღარ უმკლავდება.

ამის შესახებ კოკი იონათამიშვილი საკუთარი “ფეისბუკის” გვერდზე წერს.

“საზოგადოებას მსურს ვაცნობო, რომ მივიღე გადაწყვეტილება პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ დატოვების შესახებ, რადგან უკანასკნელ პერიოდში განხორციელებულმა პროცესებმა ჩემდა სამწუხაროდ დამარწმუნა, რომ პარტია ვერ უმკლავდება მის წინაშე მდგარ ამოცანებს, მიუხედავად ჩემი მოლოდინისა არ მოხდა მისი ტრანსფორმირება და განახლება და საბოლოო ჯამში იგი აღარ წარმოადგენს უკეთესი საქართველოსთვის ბრძოლის ინსტრუმენტს. პარტიის ხელმძღვანელობის მხრიდან დაშვებულმა სავალალო შეცდომებმა აბსოლუტურად შეუძლებელი გახადა ზოგადი თუ კონკრეტული ამოცანების მიღწევისათვის პარტიული პლატფორმის გამოყენება. თბილისის საკრებულოს „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ფრაქციის წევრები და მერიის თანამშრომლები უმეტესწილად აბსოლუტურად უსამართლო პოლიტიკური დარტყმების და შეფასებების მსხვერპლი ხდებიან, ხშირად მიფიქრია, რომ ამ ადამიანებს, არაფერი არ აქვთ საერთო არც დაშვებულ შეცდომებთან და დანაშაულებებთან და სამწუხაროდ არც დღეს არსებულ პარტიულ მმართველობასთან, ხოლო მათ მიმართ განხორციელებული პოლიტიკური დევნა როგორც სამართლებრივ ასევე ელემენტარული გონიერების ჩარჩოებს ცილდება. აქვე მინდა დავძინო რომ არ ვაპირებ არანაერი სახით მონაწილეობის მიღებას „ქართული ოცნების“ მხრიდან დაანონსებულ საკრებულოს საკადრო ცვლილებებში.

“ნაციონალური მოძრაობის” ლიდერების მხრიდან უკვე აღიარებულია, რომ პარტიის მმართველობის პერიოდში ხდებოდა უკანონო ვიდეო–მასალების გადაღება და დაარქივება. ამასთან, რაოდენ კეთილშობილურ მიზანსაც არ უნდა ემსახურებოდეს ესა თუ ის კონკრეტული ქმედება თუ ნაბიჯი, საზოგადოება თანხმდება, რომ მიზანი არასდროს არ ამართლებს ყველა საშუალების გამოყენებას. ცალსახაა, რომ სწორედ სასამართლომ უნდა განსაზღვროს სამართლებრივი პასუხისმგებლობა და გამოუტანოს განაჩენი ყველა იმ პირს, ვინც მონაწილეობდა ამ არაადამიანურ ქმედებებში.

„ნაციონალური მოძრაობის“ მმართველობის პერიოდში, შემცირდა კრიმინალი, უსაფრთხო გახდა მოქალაქეთა ყოფითი ცხოვრება, კორუფცია აღარ იყო ცხოვრების წესი, ფაქტიურად ნულიდან შეიქმნა თავდაცვის უწყება, მაქსიმალური დაახლოება მოხდა ევროატლანტიკურ სტრუქტურებთან.

თუმცა, სწორედ წლების განმავლობაში სამართალდამცავი და ძალოვანი სტრუქტურების მხრიდან მიღწეული წარმატება და სააკაშვილის მაღალი რეიტინგი, აღმოჩნდა წინაპირობა იმისა, რომ ყველა ეს ინსტიტუცია მეტად თუ ნაკლებად დახურულ სისტემად ჩამოყალიბებულიყო და ამა თუ იმ გადაცდომის ან თუნდაც დანაშაულის ჩადენა შესაძლებელი გახადა. არ არსებობდა, ან არ იყო ეფექტური სამოქალაქო, საპარლამენტო, უწყებრივი კონტროლი ამ სტრუქტურების საქმიანობაზე. მე სრულად ვიზიარებ პასუხისმგებლობას ყველა იმ ფაქტზე, რომელმაც შეურაცყო და დაამცირა კონკრეტული ადამიანები და მათი უფლებები. მიუხედავად იმისა, რომ ცალსახად პასუხისმგებლობა სწორედ “ნაციონალურ მოძრაობაზე” ძევს, მინდა აქვე ავღნიშნო, რომ არც სამოქალაქო სექტორს და ოპოზიციას გააჩნდა საკმარისი კომპეტენცია და ნდობა იმისათვის, რომ ეს საკითხები აქტუალური გაეხადა.

დღეისათვის „ნაციონალური მოძრაობის“ მხრიდან ვერ ხერხდება ვითარების სწორი შეფასება და შესაბამისი ქმედებები. 19 აპრილს დაანონსდა ახალი ეროვნული მოძრაობის დაფუძნება. ნაცვლად იმისა, რომ დავაახლოებოდით ყველა ევროპული ფასეულობის მქონე პარტიასა თუ სამოქალაქო ჯგუფს (რაც ცხადია რთული პროცესი იქნებოდა), მივიღეთ კიდევ უფრო მეტად ჩაკეტილი პარტიული ორგანიზმი, რომელიც გაუგებარი ინსტიქტებით მოქმედებს.

ვთვლი, რომ სააკაშვილმა მოახდინა ურთულესი რამ – 2008 წლის ომის შემდგომ, მიუხედავად რუსეთის გამალებული მცდელობისა საქართველო მოექცია პოლიტიკურ იზოლაციაში და დარჩენილიყო მასთან პირისპირ, მან შეძლო საქართველო ნატოს, ამერიკის, ცივილიზებული სამყაროს განსაკუთრებულ პარტნიორად დაეფიქსირებინა. ნელა, მაგრამ შესამჩნევად დაიწყო ზრდა ეკონომიკამ. თუმცა, ამავე დროს ცალსახაა, რომ მიუხედავად ამისა, პირველ რიგში, სწორედ მის პასუხისმგებლობას წარმოადგენს დახურული ინსტიტუციების არსებობა, რაც თავის მხრივ გახდა ყველა იმ გადაცდომის თუ დანაშაულის საფუძველი, რომელმაც ზიანი მიაყენა საზოგადოებას და დააკნინა ის მიღწევები და სიკეთეები, რომლებიც ხშირ შემთხვევაში იმავე სტრუქტურების მხრიდან იქნა მოპოვებული.

ამავე დროს ცალსახად მინდა ავღნიშნო, რომ ვერანაერ კრიტიკას ვერ უძლებს მმართველი გუნდის ქმედება. იმის მაგივრად, რომ ეცადათ მაინც ოცნებების ახდენა და დანაპირების შესრულება დაკავებული არიან მხოლოდ იმით რომ დევნიან და ცდილობენ გაანადგურონ განსხვავებული აზრი, რომლის მთავარ სავანეს მათი გაგებით სწორედ „ნაციონალური მოძრაობა“ წარმოადგენს. ახალი ხელისუფლება არ აღიარებს არანაერ წარმატებას და მიღწევას რაც “ნაციონალური მოძრაობის” ხელისუფლებაში ყოფნის დროს მოხდა. ამგვარი შეფასება ვინმეს გულის მოსაფხანად კი არ არის საჭირო, არამედ საზოგადოების გამთლიანებისკენ გადადგმულ რეალურ ნაბიჯად იქნებოდა აღქმული. პროცესებისადმი მმართველი გუნდის ასეთი მიდგომა იწვევს საზოგადოების პოლარიზაციას და ამასთანავე ასეთი არაადეკვატური დამოკიდებულება ძირშივე კლავს ცივილიზებული პოლიტიკური პროცესის და დიალოგის არსებობის შესაძლებლობას.

არსებობს მაღალი ალბათობა იმისა, რომ ეს ფარული ჩანაწერები ადრეც იყო ცნობილი სამართალდამცავი ორგანოებისათვის და იგი იქნა გამოყენებული მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს ყველაზე მეტად დაჭირდა ხელისუფლებას, რათა გადაეფარა ის ათეულობით კატასტროფული ჩავარდნა, რომელიც მან უკვე მოახერხა 9 თვიანი მმართველობის დროს. რომელი ერთი ჩამოვთვალოთ: რაფალიანცის გაუხსნელი საქმე – ამ ახალშობილი ბავშვის სიკვდილით ამაზრზენი პოლიტიკური მანიპულირება; მოსამართლის თანაშემწის იძულების მცდელობა მოსამართლეზე ფარული ჩანაწერის განხორციელების შესახებ; პოლიციის მაღალჩინოსნის მიერ ახალგაზრდის მკვლელობის მცდელობა და შსს–ს მხრიდან ამ ფაქტის მიჩქმალვა და ამ მიზნით საბუთების გაყალბება; პატიმრის გარდაცვალება საეჭვრო გარემოებაში და ამ ფაქტის დაფარვის მცდელობა; ე.წ. ალქაიდის ვიდეოების ვერ და არ გამოძიება; შსს მინისტრის მოადგილის დაკავების ფარსი ფარული ჩანაწერების გავრცელების გამო და მისი 5000 ლარად გათავისუფლება; ბედუკაძესთვის მთავარი პროკურორის მხრიდან უპრეცედენტო აქტის – ბრალეულობის მოხსნის განხორციელება. ამას ემატება სტატისტიკის დეპარტამენტის ოფიციალური ინფორმაცია – პირველ კვარტალში ბიზნეს სექტორიდან 42.000 სამუშაო ადგილის დაკარგვის და ასევე ეკონომიკური ზრდის შეჩერების შესახებ და ამერიკელი კონგრესმენების ისტორიულად ყველაზე კრიტიკული რეზოლუცია. ამ ფონზე, ვიღას ახსოვს დაპირებული 200 ლარიანი პენსია ან ბენზინის ფასის ლარამდე შემცირება.

„ქართულ ოცნებაში“ ინტელექტუალური და პოლიტიკური რესურსის აშკარა დეფიციტია, მათ არ ძალუძთ გაუმკლავდნენ ქვეყნის წინაშე მდგარ გამოწვევებს. საგარეო პოლიტიკა მიუხედავად დეკლარირებული პროევროპულობისა უამრავ ეჭვსა და კითხვის ნიშანს ბადებს, ხორციელდება ქმედებები, რომლებიც რუსული პოლიტიკური ორბიტის ქვეშ დატოვებას უწყობს ხელს. მიღებულია ან დაგეგმილია მხოლოდ პოპულისტური და საბოლოო ჯამში არაფრის მაქნისი გადაწყვეტილებები ეკონომიკაში, განათლებაში, ჯანდაცვაში და ყველა სხვა მიმართულებით. ეკონომიკა პრობლემებს განიცდის, სახეზეა კრიმინალის ზრდა. ქვეყნის იმიჯი და საერთაშორისო ავტორიტეტი დღითიდღე ეცემა. ეს იწვევს, ტურიზმის შემცირებას და საბოლოოდ ეკონომიკის ვარდნას და რაც კიდევ უფრო სავალალოა, ჩვენი დასავლელი პარტნიორების მხრიდან ინტერესის შემცირებას, ეს კი თავის მხრივ პირდაპირი და უმოკლესი გზაა რუსეთის გავლენაში დარჩენისაკენ.

პოლიტოლოგები გვარწმუნებენ, რომ საჭიროა ორჯერ მაინც ხელისუფლების მშვიდობიანი ცვლა, რომ პროცესები ჯანსაღი და სტაბილური გახდეს. მართალია… ერთხელ ხელისუფლების გადაცემა ამისთვის საკმარისი არ ყოფილა. ის ძალა, ვინც მომავალში გაიმარჯვებს დაინახავს და გაანალიზებს, იმ წარმატებებს და შეცდომებს, რომლებსაც უშვებდა „ნაციონალური მოძრაობა“ და რომელსაც უშვებს დღეს „ქართული ოცნება“. რადგან არ გვეყო გონიერება მიგვეღო ლუსტრაციის კანონი, გამოგვეძიებინა და შეგვეფასებინა 1991-92 წლის მოვლენები, გვეწარმოებინა ობიექტური, სამართლიანი საკადრო პოლიტიკა, არ გაგვეხორციელებინა პოლიტიკური დევნა სხვა პარტიების მიმართ, არ გაგვეცა არარეალური დაპირებები, მხოლოდ იმის იმედიღა დაგვრჩენია, რომ ეს თუ სხვა სავალალო შეცდომები კარგი გაკვეთილი იქნება მომავალი ხელისუფლებისთვის.

დღეს პოლიტიკაში გამეფებულია სიძულვილის ენა. პოლიტიკოსებმა უნდა ეძიონ გზები ადამიანების გულებისაკენ და ეს გზები გადის მხოლოდ ღია, პატიოსან, ხშირად არაპოპულარულ გადაწყვეტილებებზე და არა ხელოვნურად შექმნილ ე.წ. მესიჯბოქსებზე, გაუგებარ კონიუნქტურაზე ან თავის გადარჩენის ინსტიქტზე. ვითარება რთულია, მაგრამ არა გამოუვალი. პათეტიკის დრო ნამდვილად არ არის, მაგრამ ღრმად მჯერა, რომ გამოსავლის წინაპირობაა ყველა პროგრესზე ორიენტირებული, დასავლური ღირებულებების მქონე პარტიის, გაერთიანების, საზოგადოების ცალკეული წევრების მხრიდან ერთმანეთის პარტნიორად აღქმა და ეს პროცესი უკვე დღეს უნდა დაიწყოს,” – აცხადებს კოკი იონათამიშვილი.

კომენტარები